Mir aus Cunewaale!
(Text: S. Rausendorf, Satz: E. Gärtner)
1. Strophe
Mir quirln unsn Dialekt, dan breng oack mir oalleene,
denn wenn dan mo a andersch redt do klingt ar nimmi reene.
Refrain:
Doas mir aus Cunewaale senn, do semmer raicht druff stulz.
Mir senn aus aaln Scrut und Kurn und aus goar karnch´n Hulz!
2. Strophe
Und wenn mer o goar pulterch senn, doas hoat goar nischt zu soin,
ba uns do is de Hauptsache: mir tun uns gutt vertroin.
Refrain:
3. Strophe
Is sull ock enner kumm und soin, doaß mir nischt tä´tn mach´n,
dar wird ba uns glei eigespoannt, bis tutt de Schwoarte krach´n.
Refrain:
4. Strophe
Gebauert wird und o gewabt, mir giehn goar a de Steene,
do koann geroade kumm woas will uns krigt doch nischt ne kleene.
Refrain:
5. Strophe
Und assn tu mer gutes Zeug, do tutts ba uns ne hoapern,
und sellts a mol nischt andersch gahn, do aß mer ganze Abern.
Refrain:
6. Strophe
Ba und do is an schinstn, doas muß a jeeds eisahn.
Mir tauschn mit kenn andern ne und wenn se sunst woas gahn.
Fenster schließen!